Του Κυριάκου Χατζηστεφάνου* Προ 15ετίας, σε ένα σεμινάριο του Άκη Αγγελάκη, πέραν των πολλών σημειώσεων, μια του φράση καλά κρατεί ακόμη στο μυαλό μου: «Ο φόβος είναι αόρατος, μα τα αποτελέσματά του επάνω μας είναι ορατά». Τα τελευταία χρόνια κυριαρχεί γενικότερα ένας φόβος. Για το αόριστα άγνωστο που έρχεται, για το νέο που δεν γνωρίζουμε, για τις διάφορες αλλαγές που ακούγονται, γι' αυτές που έγιναν και αυτές που θα γίνουν. Αλλαγές σε όλους τους τομείς της ζωής μας, μα ιδιαίτερα σε εκείνους που, άμεσα ή έμμεσα, μπορούν να επηρεάσουν το επάγγελμά μας. Χρόνια τώρα, ενώ τελικά συνεχίζουμε μέσα από αυτήν την διαδικασία και παρακολουθούμε τις αυξήσεις-μειώσεις στους επαγγελματικούς κλάδους μας, συμμετέχοντας μάλιστα ως οι κύριοι ρυθμιστές αυτών. Κάθε αλλαγή κρύβει ευκαιρίες, επειδή δημιουργεί νέες καταστάσεις.
Και αυτές όλοι μας, μέσα από το επάγγελμα που υπηρετούμε και τον συνεχή αγώνα που δίνουμε καθημερινά, μπορούμε να τις βρούμε και να τις αναδείξουμε με το πιο ωφέλιμο αποτέλεσμα για τον συνάνθρωπο μας.
Αυτή η καθημερινή διαδικασία επικοινωνίας και συνάντησης μάς δίνει τη δυνατότητα να αφουγκραζόμαστε με το πιο ρεαλιστικό κριτήριο τους παλμούς της κοινωνίας μας και αυτό αποτελεί μέρος της ευκαιρίας αυτής.
Και θέλω να πω σε όλους αυτούς τους νέους που μπαίνουν σε οποιοδήποτε επάγγελμα και βλέπουν μπροστά τους έναν “Γολγοθά”, ότι πάντα ήταν έτσι… και πάντα έτσι θα είναι. Πάντα νέες απρόβλεπτες αλλαγές θα εμφανίζονται μπροστά μας και θα τις μεταφράζουν σε ευκαιρίες όσοι δεν φοβούνται, όσοι δεν κουράζονται, όσοι δεν δειλιάζουν, όσοι έχουν ακατάπαυστη και καθημερινή όρεξη για δουλειά.
Εκεί έξω είμαστε εμείς!!!
Κατά συνέπεια, εμείς μέσα από την δραστηριότητα μας, αποφασίζουμε σε ποια θέση θέλουμε να ανήκουμε στον κλάδο που εργαζόμαστε, ενώ αυτός με τη σειρά του μας κατατάσσει ανάλογα.
Αν θα μπορούσα να δανειστώ μια παρομοίωση της κατάστασης που περιγράφω παραπάνω, θα δανειστώ αυτή της δημοσιογράφου Κάισα Έκις Έκμαν, η οποία στο άρθρο της για τη Νομισματική σχέση της Ελλάδος Ευρώ-Δραχμή περιγράφει το ευρώ ως ένα ρούχο που οι ράφτες του το έραψαν σύμφωνα με μέτρα άλλων και μας το έδωσαν να το φορέσουμε, αλλά δεν επιδέχεται επιδιορθώσεις. Στο ελεύθερο επάγγελμα όμως που πρεσβεύει ο καθένας μας, δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Εμείς έχουμε τη δυνατότητα να φοράμε το “ρούχο” που θέλουμε και να κάνουμε τις επιδιορθώσεις μας ανάλογα με τις καταστάσεις, επειδή αποτελούμε και τους ράφτες. Στη σχέση μας με την αγορά δεν υπάρχουν αλλού οι ράφτες, αλλά στα δικά μας χέρια και μυαλό. Και εκεί ο καθένας θα ράψει ανάλογα το “ρούχο” που θέλει να φοράει. Δική μας η απόφαση, λοιπόν, γι’ αυτό.
Δεν φαντάζεται κανένας επαγγελματίας στον χώρο του τον εαυτό του στη συνταξιοδότηση. Αυτό δεν είναι απότοκο του γεγονότος των εισοδημάτων του, αλλά πολύ περισσότερο της ευχαρίστησης για την προσφορά στον συνάνθρωπό του και της στήριξης γενικότερα που προσφέρει μέσα από το επάγγελμα του.
Αγαπητοί φίλοι, οι καιροί που ζούμε σήμερα θα αποτελέσουν στο μέλλον τη “μονάδα μέτρησης” και το σημείο αναφοράς με αυτό που θα βιώνει η αγορά μας τότε. Μέτρο εξάλλου, είναι σήμερα η προηγούμενη δεκαετία και θυμάμαι όσους τότε φώναζαν πως η αγορά είναι δύσκολη. Και ενώ κάποιοι σήμερα λείπουν, άλλοι είναι εδώ, και μάλιστα Πρωταγωνιστές.
Ας αρπάξει κάθε νέος την ευκαιρία για να δημιουργήσει το δικό του επαγγελματικό ρούχο, που θα τον κάνει να είναι ο αυριανός Πρωταγωνιστής. Ο άμεσα Πρωταγωνιστής. Ας απεμπλακεί από τα εσωτερικά δεσμά του και ας κοιτάξει μόνο εκεί που θέλει να φτάσει, μόνο αυτό που ονειρεύεται, μέσα από αυτό το επάγγελμα που λειτουργεί. Ας πνίξουμε τα αποτελέσματα του φόβου επάνω μας, γιατί ότι σκεφτόμαστε είναι πολύ μακρύτερα από όσο νομίζουμε.
Και όποιος νέος διαβάσει αυτές τις γραμμές, μη νομίσει πως για κάποιους στην αρχή του επαγγέλματος τους, αυτός ο δρόμος ήταν εύκολος. Ήταν δύσκολος, επίπονος, αλλά συνάμα απολαυστικά δημιουργικός.
Αυτοί λοιπόν οι επιτυχημένοι είναι γύρω μας, συναναστρεφόμαστε μαζί τους, τους βλέπουμε καθημερινά, τους αγγίζουμε και μας αγγίζουν. Παίρνουμε δύναμη και δίνουμε.
Ποιο είδος φόβου άραγε, είναι εκείνο που μπορεί να νικήσει όλα τα παραπάνω; Και ποια αλλαγή είναι αυτή που θα μας σταματήσει; Η αλλαγή είναι μόνο μέσα μας.
«Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να έρθει», είπε ο Mahatma Gandhi.
Ας μη φλερτάρουμε μόνο με την ιδέα, αλλά ας γίνουμε η αλλαγή και το παράδειγμα για άλλους, επειδή μέσα από το επάγγελμα του ο καθένας μπορεί να αποτελέσει έναν φωτεινό Φάρο για τους υπολοίπους!
Καλή δύναμη σε όλους!
kyriakos@chatzistefanou.gr
