
Η μεταρρύθμιση στο συνταξιοδοτικό θα πρέπει να στηρίζεται σε μια νέα συμφωνία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, προκειμένου να καταστεί βιώσιμο το σύστημα, ήτοι να μπορούν οι επόμενες γενεές να πάρουν συντάξεις και οι πολίτες να λαμβάνουν ποιοτικές υπηρεσίες υγείας χωρίς να αναγκάζονται να δαπανούν τεράστια ποσά στα ιδιωτικά νοσοκομεία ή να χρησιμοποιούν το γνωστό «φακελάκι» στα δημόσια νοσοκομεία.
Η είσοδος του δεύτερου και τρίτου πυλώνα, όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ της η Έλενα Ερμείδου, θα διευκολύνει σημαντικά την λειτουργία του πρώτου πυλώνα ασφάλισης καθώς σημαντικά βάρη θα μεταφερθούν από το δημόσιο στους ιδιώτες.
Ο 2ος πυλώνας ασφάλισης, (Επαγγελματικά Συνταξιοδοτικά Ταμεία ) λειτουργεί σε όλη την Ευρώπη ενώ στην Ελλάδα εισήχθη με τα άρθρα 7 και 8 του Ν. 3029/2002. Η λειτουργία του 2ου πυλώνα είναι συμπληρωματική – προαιρετική, πέραν της παρεχόμενης από την υποχρεωτική ασφάλιση για τους ασφαλιστικούς κινδύνους γήρατος, αναπηρίας, θανάτου, επαγγελματικού ατυχήματος, ασθένειας, διακοπής της εργασίας. Ενισχύει τους ασφαλισμένους ταυτόχρονα με τη δημόσια ασφάλιση. Οι παροχές που χορηγούν μπορεί να είναι σε είδος ή σε χρήμα και να καταβάλλονται περιοδικά (μηνιαία) ή εφάπαξ.
Ο 3ος πυλώνας αφορά τα προγράμματα Ιδιωτικής Ασφαλιστικής Κάλυψης. Συγκεκριμένα, την ατομική συνταξιοδοτική εξασφάλιση μέσω αποταμιεύσεων και ιδιωτικών ασφαλιστηρίων ζωής. Εισφορές καταβάλλει ο ασφαλισμένος, ενώ ο πυλώνας είναι απόλυτα ανταποδοτικός και χρηματοδοτείται με τον κεφαλαιοποιητικό τρόπο.
Σήμερα η φερεγγυότητα των ασφαλιστικών είναι πολύ υψηλ λόγω της υιοθέτησης της ευρωπαϊκής Κοινοτικής Οδηγίας, Solvency II που υποχρεώνει τις ασφαλιστικές να διακρατούν υψηλά κεφαλαιακά αποθέματα. Παράλληλα οι ασφαλιστικές υπάγονται στην Τράπεζα της Ελλάδος που σημαίνει μεταξύ ότι υπόκεινται σε πολύ αυστηρούς εποπτικούς ελέγχους.
Πηγή: sofokleousin.gr